โบฟอร์ต (Beaufort) คือระบบสำหรับประมาณความเร็วลมตามที่สังเกตได้ด้วยตาด้วยการสังเกตลมในทะเลหรือบนบก ได้รับการพัฒนาในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 โดยเจ้าหน้าที่กองทัพเรืออังกฤษ เซอร์ ฟรานซิส โบฟอร์ต และยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน ระดับมีตั้งแต่ 0 ถึง 12 (13 ระดับ) โดยแต่ละตัวเลขจะสอดคล้องกับช่วงความเร็วลมและผลกระทบที่สังเกตได้ที่มีต่อทะเล ผืนดิน และต้นไม้
ประวัติความเป็นมา
มาตราส่วนนี้คิดค้นขึ้นในปี 1805 โดยฟรานซิส โบฟอร์ต (ต่อมาเป็นพลเรือตรี) นักอุทกศาสตร์และเจ้าหน้าที่กองทัพเรือ ขณะปฏิบัติหน้าที่บนเรือ HMS Woolwich
ขอบคุณภาพจาก wikipedia Beaufort_scale
หน่วยวัดลมโบฟอร์ต (Beaufort wind scale) มีวิวัฒนาการที่ยาวนานซับซ้อนและต่อยอดจากผลงานก่อนหน้านี้ของคนอื่นๆ (รวมถึงแดเนียล เดโฟเมื่อศตวรรษก่อน) จนถึงตอนที่โบฟอร์ตเป็นช่างอุทกศาสตร์ของกองทัพเรือในช่วงทศวรรษปี 1830
มาตราส่วนนี้จัดทำขึ้นเป็นมาตรฐานสำหรับการบันทึกของเรือ บนเรือของกองทัพเรือในช่วงปลายทศวรรษที่ 1830 และได้รับการปรับให้เข้ากับการใช้งานที่ไม่ใช่ทางเรือตั้งแต่ทศวรรษที่ 1850 โดยมีหมายเลขมาตราส่วนที่สอดคล้องกับการหมุนของเครื่องวัดความเร็วลมแบบถ้วย
ในปีพ.ศ. 2396 มาตราส่วนโบฟอร์ตได้รับการยอมรับโดยทั่วไปในการประชุมอุตุนิยมวิทยานานาชาติครั้งแรกที่กรุงบรัสเซลส์
มาตรการดังกล่าวได้รับการแก้ไขเล็กน้อยในอีกหลายทศวรรษต่อมาเพื่อปรับปรุงอรรถประโยชน์สำหรับนักอุตุนิยมวิทยา ในปัจจุบันนักอุตุนิยมวิทยามักแสดงความเร็วลมเป็นกิโลเมตรต่อชั่วโมงหรือไมล์ต่อชั่วโมง หรือสำหรับวัตถุประสงค์ทางทะเลและการบิน แต่บางครั้งคำศัพท์ระดับโบฟอร์ตยังคงใช้ในการพยากรณ์อากาศสำหรับการขนส่ง และคำเตือนสภาพอากาศเลวร้ายที่ประกาศต่อสาธารณะ
ต่อไปนี้เป็นภาพรวมทั่วไปของ Beaufort Wind Scale:
| หมายเลขโบฟอร์ต | ความเร็วของลม | การสังเกตุทางทะเล | การสังเกตุทางบก |
|---|---|---|---|
| หมายเลข 0 | น้อยกว่า 1 กม./ชม. หรือ 1 นอต | ทะเลสงบเหมือนกระจก | ควันลอยขึ้นในแนวตั้ง |
| หมายเลข 1 | 1-5 กม./ชม. หรือ 1-3 นอต | ระลอกอากาศเบา ๆ คลื่นมีลักษณะเป็นเกล็ดจะเกิดขึ้น แต่ไม่มียอดโฟม | ทิศทางลมที่แสดงโดยการลอยของควัน แต่ไม่ใช่จากกังหันลม |
| หมายเลข 2 | 6-11 กม./ชม. หรือ 4-6 นอต | คลื่นเล็กๆ ยังสั้นแต่เด่นชัดกว่า หงอนมีลักษณะเป็นแก้วและไม่แตกหัก | รู้สึกได้ถึงลมบนใบหน้า ใบไม้ส่งเสียงกรอบแกรบ ใบพัดธรรมดาที่เคลื่อนไปตามลม |
| หมายเลข 3 | 12-19 กม./ชม. หรือ 7-10 นอต | คลื่นขนาดใหญ่ ยอดเริ่มแตก โฟมมีลักษณะเป็นแก้ว บางทีม้าขาวก็กระจัดกระจาย | ใบไม้และกิ่งเล็กๆ เคลื่อนไหวตลอดเวลา ลมพัดธงแสงออกไป |
| หมายเลข 4 | 20-28 กม./ชม. หรือ 11-16 นอต | คลื่นเล็กและใหญ่ขึ้น ม้าขาวค่อนข้างบ่อย | ยกฝุ่นและกระดาษหลวม กิ่งเล็กๆก็ถูกย้าย |
| หมายเลข 5 | 29-38 กม./ชม. หรือ 17-21 นอต | คลื่นปานกลาง มีลักษณะยาวเด่นชัดกว่า มีม้าขาวเกิดขึ้นมากมาย | ต้นไม้เล็กๆในใบเริ่มแกว่งไปมา |
| หมายเลข 6 | 39-49 กม./ชม. หรือ 22-27 นอต | คลื่นลูกใหญ่เริ่มก่อตัว คลื่นเป็นโฟมสีขาวนั้นกว้างใหญ่ขึ้น | กิ่งก้านของต้นไม้ขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนไหว ได้ยินเสียงผิวปากในสายโทรเลข ร่มใช้งานยากลำบาก |
| หมายเลข 7 | 50-61 กม./ชม. หรือ 28-33 นอต | ฟองสีขาวจากคลื่นที่แตกกระจายเริ่มปลิวเป็นแนวตามทิศทางของลม | ต้นไม้ทั้งต้นเคลื่อนไหว รู้สึกไม่สะดวกเมื่อเดินทวนลม |
| หมายเลข 8 | 62-74 กม./ชม. หรือ 34-40 นอต | 8 39-46 34-40 ลมแรง คลื่นสูงปานกลางและมีความยาวมากกว่า; ขอบยอดเริ่มแตกเป็นสปินดริฟท์ โฟมถูกเป่าเป็นเส้นที่มีเครื่องหมายชัดเจนตามทิศทางลม | กิ่งไม้หักออกจากต้นไม้ โดยทั่วไปจะเป็นอุปสรรคต่อเดินไปข้างหน้า |
| หมายเลข 9 | 75-88 กม./ชม. หรือ 41-47 นอต | คลื่นสูง. มีฟองหนาทึบตามทิศทางลม คลื่นเริ่มโค่นล้ม พังทลาย อาจส่งผลต่อการมองเห็น | เกิดความเสียหายทางโครงสร้างเล็กน้อย (ปล่องควันไฟหลุดออกจากผนัง) |
| หมายเลข 10 | 89-102 กม./ชม. หรือ 48-55 นอต | คลื่นสูงมากและมียอดยื่นยาว โฟมที่เกิดขึ้นเป็นหย่อมๆ ทั่วทั้งพื้นผิวทะเลกลายเป็นสีขาวการมองเห็นได้รับผลกระทบ | ต้นไม้ถูกถอนรากถอนโคน เกิดความเสียหายทางโครงสร้างอย่างมาก |
| หมายเลข 11 | 103-117 กม./ชม. หรือ 56-63 นอต | คลื่นสูงเป็นพิเศษ (เรือขนาดเล็กและขนาดกลางอาจสูญเสียการมองเห็นด้านหลังคลื่นเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง) ทะเลถูกปกคลุมไปด้วยฟองสีขาวยาวทอดตัวไปตามทิศทางของลม | ความเสียหายเป็นวงกว้าง |
| หมายเลข 12 | 118 กม./ชม. หรือ 64 นอตขึ้นไป | อากาศเต็มไปด้วยโฟมและสเปรย์ ทะเลเป็นสีขาวสนิท | การมองเห็นส่งผลกระทบร้ายแรงต่อความหายนะ |
หมายเลขโบฟอร์ตแต่ละหมายเลขมีความเกี่ยวข้องกับผลกระทบที่สังเกตได้ในทะเล เช่น ความสูงของคลื่น ไวท์แคป และสภาพของท้องทะเล ตลอดจนบนบก รวมถึงผลกระทบต่อต้นไม้ โครงสร้าง และการมองเห็น
Beaufort Wind Scale เป็นวิธีมาตรฐานในการสื่อสารสภาพลม ช่วยในการรายงานสภาพอากาศ การเดินเรือทางทะเล และกิจกรรมกลางแจ้ง
เครื่องวัดลมสมัยใหม่แสดงค่าโบฟอร์ต
ด้วยเทคโนโลยีที่เปลี่ยนไปทำให้เครื่องวัดความเร็วของลมรุ่นใหม่ๆ ได้เพิ่มหน่วยวัดลมโบฟอร์ต (Beaufort wind scale) มาในหน้าจอทำให้เราไม่จำเป็นต้องประมาณการอีกต่อไป
